In de rubriek 'Duel' wegen we twee topfietsen tegen elkaar af. Deze keer: de aeroracers van Wout van Aert en Mathieu van der Poel. We mochten proeven van hun topmateriaal aan de hand van een custom topversie van de Cervélo S5 en een model uit de middenklasse van de Canyon Aeroad.

Deze twee fietsen te pakken krijgen voor een test was al een kunststukje op zich. De voorraden zijn uiterst beperkt door de torenhoge vraag die er momenteel wereldwijd heerst, maar bij Canyon konden ze nog net op tijd deze SLX reserveren voor ons - de CFR-topuitvoering hadden we namelijk al getest (na te lezen in onze Fietsgids of op onze website, red.). Voor de Cervélo was meer kunst- en vliegwerk nodig, want er was letterlijk geen enkel testmodel meer voorhanden. Gelukkig kon Bernard Maes, eigenaar van de knappe fietsenzaak Fietsen Maes (www.fietsenmaes.be) in het West-Vlaamse Gits, ons even zijn eigen fiets uitlenen. Zo konden we toch achterhalen wat deze twee snelheidsduivels van elkaar onderscheidt.

 

Twee unieke cockpits

De Cervélo is zonder twijfel de opvallendste van de twee. De framekleuren komen nog uit het gamma van 2020, want voor 2021 kan je kiezen tussen zwart, Blue Chameleon en grijs/zwart - ook niet mis! Dé publiekstrekker is echter de stuurpen, die vanuit de bovenbuis in een V-vorm oprijst om het specifieke S5-stuur omhoog te tillen. De integratie van kabels was een van de uitgangspunten bij het ontwerp van deze fiets, waardoor een vlotte kabelgeleiding door stuur, stuurpen en balhoofd meteen bovenaan het lijstje met aandachtspunten stond. Bij een traditionele stuurpen zit je onvermijdelijk met een scherpe knik in de kabels, maar de V-vorm lost dat in één keer op.

Doordat de voorvork voor de balhoofdbuis van het frame loopt en in feite rond de balhoofdbuis scharniert, wordt opnieuw een vervelende schaafplek voor de kabels vermeden, want ze krijgen er vrije doorgang. Je zou kunnen denken dat deze constructie weinig aanpassing op het vlak van stuurpositie toelaat, maar er kan 30 mm aan balhoofdspacers (telkens met spacers van een halve centimeter) geplaatst worden, in combinatie met een spacer van 2,5 millimeter aan de bevestiging van het stuur. Bovendien kan het stuur, dat met bouten aan beide uiteinden van de V-stuurpen is bevestigd, enkele graden kantelen. Dankzij dit knap uitgedokterde staaltje ingenieursvernuft zijn zowel de nadelen van een klassieke combinatie van stuur en pen als die van een cockpit uit één stuk weggewerkt. Daarnaast lag het stuur - zelfs met de handen boven op het platte gedeelte - gewoon goed in de hand, was het meer dan stijf genoeg om een stevig sprintje te trekken en kregen we geen overvloed aan trillingen te verwerken.

Lees het volledige artikel in de eerste editie van de nieuwe Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!