Net geen drie maanden na zijn opgave in de Ronde van de Toekomst reed Mathieu Van der Poel op 22 november in zijn eerste veldrit van het seizoen naar een derde plaats. Een overzicht van een lijdensweg met een 'happy end'.

Met die derde plaats in Koksijde trok Van der Poel een dikke streep onder een donkere periode. "Veruit de moeilijkste periode uit mijn nog jonge carrière. Of ik hier sterker uitkom? Dat wordt gezegd, maar ik weet niet of dat klopt. Fysiek zou ik dat toch niet durven stellen. Mentaal misschien wel. Dit is een ervaring die ik meeneem. Ik merk het nu al. Als het op training iets minder gaat, zeg ik tegen mezelf: 'Enkele weken geleden lag je nog languit op de bank en mocht je niet fietsen.' Wat ik nu heb meegemaakt zal me in de toekomst helpen om bepaalde dingen te relativeren. Maar liefst zou ik deze periode zo snel mogelijk willen vergeten. Wekenlang wakker worden en beseffen dat ik de hele dag op de bank moet liggen, dat maak ik liever nooit meer mee."

NIET GEFORCEERD

De lijdensweg begon op maandag 24 augustus. Van der Poel kwam ten val in de openingsetappe van de Ronde van de Toekomst. De rechterknie was zwaar gehavend. "Het was een zenuwachtige etappe met veel wind. Alles werd op een lint getrokken en ik zat redelijk vooraan. Vlak voor mij lette een renner niet goed op: hij raakte het achterwiel van de renner voor hem, zwiepte opzij en bracht mij ten val. Een open wonde was het gevolg." Opvallend: de knie werd opgelapt en daags nadien verscheen Van der Poel aan de start van de tweede rit. Hij sprintte zowaar naar een tweede plaats. Een dag later verliet hij dan toch de ronde. "Ik verwijt mezelf niet dat ik geprobeerd heb om verder te rijden. De dag na de val had ik wel last, maar het was draaglijk. Ik geloof niet dat ik me toen onnodig geforceerd heb."

Lees het volledige interview in het decembernummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! OF: registreer je op Blendle en lees het artikel HIER online.