Geraint Thomas toonde zich heer en meester in de Tour de France van 2018. In de Tourgids van cycling.be magazine lees je een gesprek met de uittredende Tourwinnaar over zijn team dat zo gehaat is, de veiligheid in de Ronde van Frankrijk en de impact van zijn triomf vorig jaar.

Barack Obama nam afscheid van het Witte Huis met een mic drop tijdens het Correspondents' Dinner in 2016. Geraint Thomas nam vorig jaar op dezelfde manier afscheid van de Tour op het podium van de Champs-Élysées. "Eerlijk, je bent de eerste die me daar een vraag over stelt", aldus Thomas. "Het is blijkbaar een beetje aan jullie voorbijgegaan. Misschien zijn wielerjournalisten wel vakidioten die niet letten op de podiumceremonie, maar enkel naar de koers kijken (lacht)."

Na de slottijdrit in Espelette vorig jaar besefte Thomas dat hij de Tour gewonnen had. Er was op zondag nog wel het verplicht nummertje rondjes draaien in Parijs, maar die zaterdagavond barstte hij in tranen uit voor het oog van de camera's. "Daarna word je echt zo'n beetje geleefd", gaat hij verder. "Je weet wel dat je in Parijs op het podium moet gaan staan en een speech moet geven, maar alles gaat zo snel! Vlak voor ik het podium opging, zei mijn vrouw Sarah: 'Doe een mic drop!', en ik antwoordde: 'Don't be silly'. Tijdens mijn speech liep het helaas niet echt zoals het moest. Ik vergat enkele ploegmaten en zelfs mijn vrouw te bedanken, dus toen flitste door mijn hoofd: 'Fuck it, why not?' en liet ik die micro vallen."

Had je vooraf dan helemaal niets voorbereid?
"(lacht) Dat was het probleem, denk ik. Ik had beter wat dingen op papier gezet. Ik wilde een aantal mensen bedanken, maar ook niet te uitgebreid omdat het dan zo klef gaat klinken. Dus ik dacht: 'Keep it simple en bedank je ploegmaten!'. Maar zelfs dat verknoeide ik door er een paar te vergeten. Ik wilde niet zomaar wat clichés voorlezen of een saaie speech afsteken, maar gewoon mezelf zijn. En dan sta je daar ... Welja, je hebt het resultaat gehoord."

Wat beschouw je als het mooiste moment na je Tourzege?
"Het is moeilijk om er één specifiek moment uit te pikken. Ik leefde van eind juli tot eind oktober in een roes. Het grootse welkom in Cardiff, de ontmoeting met Lionel Messi en Luis Suárez in de catacomben van Camp Nou, een telefoontje van Arsène Wenger, een videoboodschap van Thierry Henry ... Het was ongelooflijk, maar er waren ook heel wat kleine dingen die me veel plezier deden. Het is fijn om te horen dat je mensen inspireert, dat zo'n Tourzege echt wel nieuwe fans oplevert en dat het kinderen aanzet om te beginnen fietsen. Een vader vertelde me dat zijn zoontje me daags voordien had geïmiteerd op de fiets en dat hijzelf de rol van Froomey en Dumoulin moest vertolken. Dat kinderen koersen naspelen zoals ik zelf deed toen ik klein was, vind ik geweldig!"

Lees het volledige artikel in het julinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees HIER online verder via Blendle.  

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het decembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en dat kan uitpakken met een exclusieve blik achter de revalidatie van Wout van Aert. Verder: Zdenek Stybar, Yara Kastelijn, Ruben Apers over Bjorg Lambrecht en de veiligheidsproblemen, Erik Dekker, talentdetectie bij Telenet Baloise Lions, bikefitting voor rugpatiënten, De Streekrenner in Noord-Limburg, verantwoord snoepen en energiedips vermijden, een test van drie gravelbikes …