Van donderdag 5 tot en met zaterdag 7 september scheerden 22 Belgische fietsliefhebbers letterlijk en figuurlijke hoge toppen tijdens de cycling.be Marmotta-stage in de Oostenrijkse Alpen. Door de weersomstandigheden vond de beruchte beklimming van de Grossglockner al meteen plaats op dag 1. Alle deelnemers bereikten op eigen kracht de top en zetten zo de toon voor een sfeervolle driedaagse in het prachtige Salzburgerland.

Roering, ophef en consternatie bij het ontbijt op donderdag 5 september in het gezellige Marmotta Alpin Hotel in Mühlbach am Hochkönig, dat als vanouds de uitvalsbasis vormde voor de cycling.be-fietsvakantie in Oostenrijk. Hoewel iedereen de dag voordien gearriveerd was onder een stalend zonnetje en bij zomerse temperaturen, doen de weersvoorspellingen weinig goeds vermoeden. Na rijp beraad wordt beslist om het klassieke schema om te gooien: de 'inlooprit' van 75 kilometer wordt verplaatst naar dag 2, terwijl de 142 kilometer lange 'koninginnenrit' met de beklimming van de Grossglockner vooruit wordt geschoven om sneeuw en vrieskou op de 2.571 meter hoge top te vermijden.

 

HET BEEST GENAAMD GROSSGLOCKNER

De Grossglockner beklimmen zonder één kilometer in de benen: het is geen lachertje. Temeer omdat ook het traject naar de iconische bergpas en de weg terug naar het hotel geplaveid zijn met de nodige hoogtemeters. Toch besluit het merendeel van de deelnemers het erop te wagen. Met lichtjes stramme spieren van de autoreis, maar nog veel meer zin om te fietsen beginnen ze vol goede moed aan de traditionele hoofdschotel van de cycling.be Marmotta-stage, onder de deskundige begeleiding van professionele triatlete Tine Deckers. De rest opteert wijselijk voor een mildere aanloop en verlegt het startpunt van de rit naar Bruck an der Großglocknerstraße, op enkele kilometers van de eigenlijke start van de klim aan de Embachkapelle in Fusch.

De groep tast een beetje in het duister wat de staat van de benen betreft, en dat maakt sommigen lichtjes nerveus. Gelukkig kent de goedlachse Sandra het geheim om de loodzware missie tot een goed einde te brengen: "Gewoon blijven trappen, hé: simpel!". Met het nodige gelach en 'gezwans' slagen we erin om de sluimerende zenuwen te verdrijven en begeven we ons via de eerste hellende stroken naar de tolpoort, waarachter nog 14 slopende kilometers liggen te wachten die qua stijgingspercentage haast niet onder de 9 % zakken.

De overgang naar het steile gedeelte van de Grossglockner is op zijn minst 'brutaal' te noemen. 'Het Beest' toont meteen zijn ware gelaat en maakt pijnlijk duidelijk dat het zich niet zomaar laat temmen. Het is voor iedereen puffen geblazen: dit hebben we zelden gezien en gevoeld. De kleinste versnellingen worden gretig aangesproken, terwijl de hartslag onherroepelijk naar het zenit stijgt. Gelukkig volgen er na enkele lange rechte stroken een reeks haarspeldbochten, waar lijf en leden een paar secondjes respijt gegund is alvorens we opnieuw tegen een muur van meer dan 10 % aankijken.

 

SOLIDARITEIT OP DE BERGFLANK

Intussen melden ook de deelnemers die de volledige tocht afwerken zich aan de voet van de Grossglockner. Niet meer met een volle energietank, want meteen bij het verlaten van Mühlbach am Hochkönig moesten ze immers al de pittige klim richting Dienten verwerken, die op sommige plekken piekt tot 15 %. Terwijl zij de tolpoort naderen, is de rest van het gezelschap volop aan het afzien. De ellende lijkt eeuwig te duren, maar stilaan komt de Hochtor (lees: de top van de klim) in zicht. Bovendien ontstaan er onderweg bijzondere allianties. Peter (a.k.a. 'de man met de geitensik') en Sandra bundelen de krachten en vinden in Michel een ideale mental coach, die hen met de nodige tips en aanmoedigingen naar de top loodst. Niets dat een fietsgids fierder maakt dan dergelijke staaltjes solidariteit ...

Uiteindelijk weten alle deelnemers zich met de moed der wanhoop naar boven te hijsen, een uitmuntende prestatie die beklonken wordt met high fives, straffe verhalen en wederzijdse woorden van bewondering. We dit it! Slechts vier berggeiten vinden nog een restje energie om ook het verduivelde kasseiklimmetje naar de Edelweissspitze te ronden: 2 kilometer met uitschieters tot 14 % naar het hoogst geasfalteerde punt van de Grossglockner. De meesten laten dit verraderlijke toetje echter links liggen, want ook op de terugweg moet er nog heel wat geklommen worden. De resterende 50 kilometer is voor sommigen een immense beproeving, maar tegen de klok van halfzes bereiken ook de laatsten der Mohikanen opnieuw het hotel. Na een hele dag op de fiets en met verzuurde kuiten klokken ze af op meer dan 3.500 hoogtemeters. Loodzwaar, maar onvergetelijk!

's Avonds is de sfeer in het Marmotta Alpin Hotel opperbest. Uitbaters Pascal en Pascale dragen met plezier de nodige spijs en drank aan, terwijl de deelnemers tegen al wie het horen wil vertellen hoe zij hun calvarietocht op de flanken van de Grossglockner beleefd hebben. Klimfanaten die in het verleden al cols zoals de Stelvio, de Galibier en de Ventoux bedwongen, zijn het erover eens: de Grossglockner is hors catégorie. Aangezien er de dag nadien een gezapig ritje op het programma staat, laten velen zich na het avondmaal verleiden tot enkele Belgische biertjes. Een dik verdiende beloning na de urenlange ontbering in het zadel!

 

GENIETEN IN FLANDRIENWEER

Dag 2 start met een verrassing van formaat. In de gang lopen we Peter tegen het lijf, die zijn karakteristieke geitensik heeft afgeschoren. "Ik had beloofd om ze weg te doen als ik de top van de Grossglockner zou bereiken. Dus voilà!" Een mooi aandenken aan een gedenkwaardige fietservaring, die bij de meesten toch voor de nodige vermoeidheid heeft gezorgd. De glooiende inlooprit naar Altenmarkt, met de klim naar het hotel vanuit Bischofshofen als enige noemenswaardige hindernis, blijkt de ideale remedie om het resterende melkzuur uit de kuiten te rijden. Dat dit gebeurt in natte omstandigheden, kan niemand echt deren. Wie de Grossglockner heeft overleefd, is meer gewend. Bart en Joris, die in het dagelijkse leven een kinepraktijk runnen, kleven er zelfs nog de beklimming naar Arthurhaus aan, een col van 8 kilometer met een verraderlijk steil slot. Dichter bij de Hochkönig, de imposante bergtop van de Berchtesgadener Alpen, kan je niet komen.

De tijd vliegt wanneer je je amuseert, want voor iedereen het goed en wel beseft, is de laatste dag van de cycling.be Marmotta-fietstrip al aangebroken. De weergoden weigeren jammer genoeg dienst, want het blijft de hele ochtend onophoudelijk regenen. Toch hijsen elf moedige flandriens zich warm ingeduffeld in het zadel voor een laatste etappe van 75 kilometer met 1.600 hoogtemeters. Ondanks de nattigheid vormt deze slotrit een mooie apotheose. Een lusje langs Schwarzach im Pongau zet de benen opnieuw op scherp, om 30 kilometer later de ultieme duivels te ontbinden op de klim van Dienten naar de officiële finish in Mühlbach am Hochkönig. Doorweekt maar voldaan bereiken we het hotel, waar ons een lekkere douche en een dito lunch wacht.

En zo komt het einde van de fietstrip onherroepelijk in zicht. 's Avonds kaarten we een laatste keer na in de bar en de volgende ochtend vatten we de terugreis richting België aan. Neen, qua weer was het geen hoogvlieger. Maar de positieve ingesteldheid van de fietsliefhebbers die deelnamen aan deze cycling.be Marmotta-stage maakte alles goed. Eens te meer beseften we dat er weinig leukere dingen zijn dan samen met sympathieke lotgenoten een sportieve uitdaging aangaan. Wie maalt er dan om een beetje regen? 

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het oktobernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en je krijgt er de Crossgids met complete veldritkalender en vooruitblik van Paul Herygers bovenop! Blikvangers zijn Mathieu van der Poel, het trio Eli Iserbyt, Laurens Sweeck en Michael Vanthourenhout, de terugkerende Jolien Verschueren, Dylan Teuns, Laurens de Plus, Hennie Kuiper, Ilan Van Wilder,... Voorts gaan we achter de schermen bij Telenet Baloise Lions, zoeken we de crosskampioenen van de toekomst, zetten we een crossfiets van Trek en gravelbike van Canyon naast elkaar, vertellen we over onze tochten in Oostenrijk en Catalonië, gaan we trends spotten op Eurobike, zoeken we waarom de ene persoon meer calorie�n verbrandt dan een andere, en veel meer!