Tim Merlier beleefde moeilijke momenten vorig seizoen en begon in een anonieme zwarte outfit aan zijn wegcampagne, maar ruilde deze laatste al snel in voor de nationale driekleur. Het BK op de weg markeerde de geboorte van een nieuwe topsprinter, al is zijn liefde voor de cross nog steeds intact.

'Who the fuck is that Belgian champion?', hoorde Tim Merlier in de finale van de Antwerp Port Epic begin september. Een renner van Mitchelton-Scott schreeuwde deze zin door zijn oortje. "Die jongen wist echt niet wie ik was", blikt hij terug. "Ik hoorde hem dat zeggen op zo'n 8 kilometer van de finish en moest er achteraf wel om lachen. De meeste renners kennen me nog niet omdat ik niet genoeg grote koersen rijd. Op zich heeft die driekleur dus niet echt veel veranderd voor mij in het peloton. Ik moet eerst meer op het hoogste niveau koersen en winnen. Daarom was ik bijvoorbeeld zo ontgoocheld na Parijs-Brussel. Een renner tikte me aan, waardoor er vier of vijf spaken braken. Ik kon me nog net rechthouden, maar sprinten voor de zege zat er niet in. Dat vond ik jammer. Het was een gemiste kans."

De Belgische kampioen vertelt het ons in zijn woning in Wortegem-Petegem, waar hij ons een lekkere koffie serveert. Van zijn 'nieuw machien', die hij met een app op zijn telefoon aanzet. Merlier is mee met de koffietrend, zoveel is zeker. Al was hij eigenlijk geen 'koffieman'. De liefde voor het zwarte goud ontdekte hij pas op hoogtestage in Livigno vorig jaar. "Nu maak ik er graag tijd voor, maar vroeger fietste ik tijdens een 'koffieritje' gewoon verder terwijl de andere jongens koffie dronken. Ik was nogal 'autistisch' op training. Intussen durf ik al eens stoppen en ook van zo'n koffietje genieten. Dat heeft op zich niets te maken met mijn Belgische titel. Ook in de maanden daarvoor reed ik al iets meer ontspannen rond. In het verleden nam ik mijn trainingen té serieus. Ik volgde mijn trainingsschema tot op de minuut. Ik moést sprinten na 20 minuten, en niet na 25, terwijl dat op zich geen kwaad kan. Als ik op dat moment toevallig bergaf reed, dan deed ik die sprintjes bergaf. Hoe onnozel is dat? Nu ben ik daar iets meer ontspannen in, al heb ik daar geen verklaring voor. Misschien is het een gevolg van ouder worden?"

Lees het volledige artikel in het novembernummer van cycling.be magazine, nu in de winkel of te bestellen via onze webshop! Abonneer je hier en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!

Koop of abonneer je nu op cycling.be magazine

Het decembernummer van cycling.be magazine ligt nu in de winkel en dat kan uitpakken met een exclusieve blik achter de revalidatie van Wout van Aert. Verder: Zdenek Stybar, Yara Kastelijn, Ruben Apers over Bjorg Lambrecht en de veiligheidsproblemen, Erik Dekker, talentdetectie bij Telenet Baloise Lions, bikefitting voor rugpatiënten, De Streekrenner in Noord-Limburg, verantwoord snoepen en energiedips vermijden, een test van drie gravelbikes …