Sport.be

Wielrennen

Cohesie of los zand

25.09.2014 | Niels Rouvrois

Belga

Wie past het schoentje? Philippe Gilbert, Tom Boonen en Greg Van Avermaet bonken op de deur van de bondscoach, maar een uitgesproken leider is er niet. Toch slaan onze landgenoten best de handen in elkaar want een blik op de tegenstand dwingt ons tot een zekere nederigheid.

Hoe maak je een gestroomlijnd geheel van ambiteuze ego's die in hun eigen wereldje dromen van het allerhoogste? Als Carlo Bomans nog haar had, zou het in ieder geval mooi grijs kleuren. Over de opoffering van Ben Hermans en Johan Vansummeren bestaat geen twijfel en Jelle Vanendert zal eveneens zonder morren de borst vroegtijdig nat maken. Ook Sep Vanmarcke heeft doorgaans geen moeite om zich weg te cijferen voor een ploeg- of landgenoot die in zijn ogen meer kans maakt op de zege. Anderzijds is een ijzersterke Vanmarcke te interessant om snel op te souperen.

Een meer pertinente vraag is of Jan Bakelants en Tim Wellens stiekem rondrijden met een dubbele agenda. Beiden in vorm (dat bewees hun doortocht in Canada) en - niet onbelangrijk - twee heren die in het heetst van de strijd nogal eens opportunistisch durven te koersen. Iets wat de plannen van Bomans danig in de war kan sturen. Al zal Wellens bij zijn debuut wel over de nodige zelfdiscipline en een flinke dosis realisme beschikken.

De Belgen die het meeste gewicht in de schaal leggen zijn zonder twijfel Tom Boonen, Philippe Gilbert en Greg Van Avermaet. En het is die laatste die gezien de recente resultaten het meeste recht van spreken heeft. Van Avermaet reed een sterke Eneco Tour (met ritwinst op de Muur), presteerde prima in Canada en won de GP de la Wallonie en de GP Impanis-Van Petegem. Adelbrieven is een groot woord, maar in vergelijking met de matige Vuelta van 's lands meest gelauwerde eendagsrenners Boonen en Gilbert, lijkt Van Avermaet er net wat beter voor te staan.

Maar - en dat is een grote 'maar' - Boonen en Gilbert weten als ex-wereldkampioenen perfect wat er moet gebeuren om de titel in de wacht te slepen. Onder het motto 'niets moet, alles mag' kunnen beide heren de druk wat makkelijker van zich afschuiven. Die ervaring speelt in hun voordeel. Bovendien kunnen beide heren het afmaken op een verschillende manier. Gilbert met een solo en Boonen in de sprint van een uitgedund peloton. Dat vergroot de mogelijkheden van de bondscoach.

DE TEGENSTAND

Kortom, Bomans kan maar best een dozijn plannetjes bedenken voor komende zondag en zorgen dat de neuzen min of meer in dezelfde richting wijzen. België heeft één groot voordeel: door het gebrek aan een uitgesproken favoriet, kan België de kat uit de boom kijken, op de verrassing spelen en - vooral - het gewicht van de koers door anderen laten dragen. Dat gewicht komt automatisch terecht op de schouders van grootmachten Spanje (Valverde, Rodriguez), Australië (Gerrans), Duitsland (Degenkolb) en Italië (Nibali). Vooral Simon Gerrans heeft dankzij indrukwekkende zeges in Montreal en Quebec zijn ploeg heel wat ellende op de nek gehaald.

Naast de grootmachten zijn er nog enkele kleinere landen met één groot speerpunt. Alexander Kristoff (Noorwegen), Tony Gallopin (Frankrijk), Daniel Martin (Ierland)l Rui Costa (Portugal) en uiteraard Fabian Cancellara (Zwitserland) dromen stiekem - en terecht - van de regenboogtrui. Bij Nederland tot slot wordt er vooral gekeken naar Bauke Mollema en Tom Dumoulin. De jonge renner van Giant-Shimano toonde met zijn bronzen plak in de tijdrit alvast dat de vorm uitstekend is.



Facebook

Twitter

Mis deze events niet

Meer